Wprowadzenie
Prawie każdy z nas miał kiedyś trądzik, który jest jedną z najczęstszych chorób skóry. Trądzik rozwija się wówczas, kiedy tłusta wydzielina gruczołów łojowych skóry zatyka ujścia mieszków włosowych. Jeden z objawów trądziku to czarne zaskórniki, czyli małe, zwykle płaskie plamki z ciemnym środkiem. Ciemne zabarwienie zaskórnika jest skutkiem utleniania tłuszczy znajdujących się w wydzielinie gruczołów łojowych. Inny objaw trądziku, zaskórniki białe, to podobne zmiany, różniące się brakiem ciemnej barwy. Oba rodzaje zmian skórnych mogą ulec zapaleniu, które wywołuje obrzęk i ból. W ciężkich przypadkach trądziku występują guzki lub torbielki, czyli twarde zgrubienia pod powierzchnią skóry. Mogą one ulec zapaleniu lub wtórnemu zakażeniu. Mimo iż trądzik występuje najczęściej w okresie pokwitania, około 20% przypadków dotyczy osób dorosłych. Zmiany skórne są z reguły bardziej nasilone przy cerze tłustej. Choroba występuje u obu płci, jednak u chłopców zmiany są cięższe. Z kolei u kobiet częściej trądzik o niewielkim lub umiarkowanym nasileniu utrzymuje się do 30. roku życia lub nawet dłużej. Kobiety są też nieco bardziej podatne na występowanie trądziku różowatego. W przeszłości wierzono, iż trądzik stanowi konsekwencję nieprawidłowej diety i niepohamowanego popędu płciowego. Obecnie uważa się, że czynniki te nie odgrywają istotnej roli, natomiast ważne są predyspozycje genetyczne oraz wpływ hormonów.